De aanloopkosten voor een werknemer laten zich berekenen aan de hand van de derving van productie (zijnde het verschil tussen nominaal haalbaar en werkelijk gerealiseerd). Tevens dient het verlies van kwaliteit van de geproduceerde producten gekwantificeerd te worden, maar de grootste kostenpost is nog wel de tijd die ermee gepaard gaat. De tijd van de medewerker zelf, maar ook van iemand die dient te zorgen voor instructies. En juist deze tijd wordt in dit artikel eens verder belicht. Hoe kunt u deze inwerktijd minimaliseren? En hoe kunt u geld besparen?
Het inwerken van een nieuwe medewerker wordt meestal door een ploegbaas of door een reeds ervaren medewerker gedaan. Hierbij vertrouwt men geheel op de competentie van de ervaren kracht. De grote vraag is hier: is de ervaring met het proces voldoende om instructie te geven? Weten zij hoe zij nieuwe krachten op gang moeten brengen? Ziet men niet iets over het hoofd dat nu juist belangrijk is? Dit laatste is niet zo erg als het gevolg heeft voor het product, want dan resulteert de onwetendheid in slechts uitval van productie. Maar wat nu als het een gevaar betreft dat echter door de ervaring van de inwerker al lang niet meer als gevaarlijk wordt beschouwd?
Allereerst moet de algemene fasering van een leerproces worden beschouwd. In het algemeen kan een leerproces in vier fasen worden opgedeeld.
In fase 1 is men onbewust van hetgeen men zal leren en onbekwaam. Men heeft er nog nooit over nagedacht en men heeft er geen ervaring mee. Fase 2 is de fase dat men bewust wordt van het fenomeen en beseft dat men onbekwaam is. Juist in deze fase wordt men ermee geconfronteerd dat men nog veel moet leren en men begint op diverse dingen te letten. Het spreekt voor zich dat men in fase 2 nog steeds onbekwaam is. Pas als men bekwaam is vangt fase 3 aan. Men is in deze fase bewust van het feit dat men bekwaam is. Als men maar frequent met het proces bezig blijft zal men langzaam overgang zien plaatsvinden naar fase 4. Deze vierde fase is die van onbewust en bekwaam. Neem bijvoorbeeld autorijden.
| Fase 1: | OO, onbewust onbekwaam is de mens voordat alle handelingen éénmaal zijn behandeld. |
| Fase 2: | BO, bewust onbekwaam als de handelingen begrepen zijn. |
| Fase 3: | BB, bewust bekwaam als getoond wordt alle handelingen te beheersen (rijexamen). |
| Fase 4: | OB, onbewust bekwaam na enkele jaren rijervaring. |
Tijdelijke krachten komen niet verder dan fase 3. Het is nu zaak om zo snel mogelijk in deze fase te komen aangezien fase 1 en 2 zeer risicovol zijn en de grootste aanloopverliezen genereren. Het antwoord is te vinden in het begrip 'Vertrouwen'. Naarmate men meer vertrouwd raakt met het systeem zal de productiviteit toenemen. Bovendien zal geestelijke belasting van de medewerker afnemen. De angst van het onbekende maakt plaats voor de uitdaging en het kantelpunt is bereikt.
De grote vraag is nu: Hoe kan het vertrouwen gewonnen worden?
Hiervoor zijn meerdere mechanismen van toepassing Belangrijk is in ieder geval dat men bij normaal gedrag geen risico's loopt tenzij deze expliciet zijn benoemd voordat men start en dat men bij afwijkend gedrag beschermd wordt door intrinsieke veiligheden. Inwerken gaat dan veel eenvoudiger. Het is net als op de kermis met botsauto's: Als u de bescherming vertrouwt gaat u steeds harder.
De onderstaande curve geeft het verloop aan van de risico's die een werknemer loopt tijdens de inwerkperiode. Hierbij is duidelijk te zien dat een medewerker die werkt aan een veilige machine sneller vertrouwd is en daardoor sneller zal zijn ingewerkt. Opmerkelijk aan het figuur is het risico dat oploopt nadat men onbewust bekwaam is. Men is verminderd alert en denkt niet meer aan de gevaren.
Hoe kunt u nu omgaan met het verkrijgen van een veilige machine?
Allereerst kunt u middels een risico-analyse alle gevaren inventariseren en vervolgens deze trachten te elimineren. Indien u niet alle risico's kunt elimineren, maak deze dan wel expliciet kenbaar aan de mensen die met de machine moeten werken. Dit geldt voor zowel het onderhoud, als voor een eventuele schoonmaakdienst, maar zeker voor nieuwe medewerkers. Als u uw proces goed op orde heeft en de nieuwe medewerker goed informeert, zal hij of zij zich direct meer vertrouwd voelen en is de eerste winst al geboekt.
Veel succes met de verbetering van de informatieverzorging naar tijdelijke of nieuwe medewerkers en vergeet u de restrisico’s niet?
Het enkele feit dat een product een CE-markering heeft, geeft geen zekerheid over de veiligheid hiervan. De oorzaak is dat de meeste producten in eigen beheer van een CE-markering voorzien mogen worden. Alleen bij specifieke apparaten, zoals o.a. vermeld in bijlage IV van de Machinerichtlijn, is de fabrikant verplicht het apparaat ter keuring aan te bieden aan een erkende instantie (notified body). 
Het inkopen van machines of complete productielijnen is meer dan alleen het kopen van machines met een CE-teken. De CE-markering is namelijk geen keurmerk, maar in vrijwel alle gevallen aangebracht door de fabrikant. De fabrikant bepaalt dus het veiligheidsniveau van uw machines, maar als het goed is wel op basis van Europese wetgeving en normering. Uiteindelijk draait het erom dat u een machine koopt, waarmee uw medewerkers op een veilige wijze en zonder stress een hoge productiviteit kunnen realiseren. 
Een pers is klassiek gezien een investering voor jaren. De constructie van een hydraulische of excenterpers kan vele tientallen jaren mee. De besturing heeft een veel kortere levensduur, daarbij komt dat in veel gevallen de oude machines niet meer voldoen aan de huidige veiligheidseisen. Als werkgever sta je op dat moment voor de keuze om te vervangen of aan te passen? 
In 2010 beperkt de Arbeidsinspectie zich niet tot inspecteren. Ze zet méér instrumenten in: voorlichting en ondersteuning. En de vijfduizend bedrijven met de meeste ongevallen krijgen extra aandacht.